“T.C. Yargıtay 8. Ceza Dairesi
E: 2017/ 9210
K: 2017 / 7691
T: 19.06.2017
Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun oluşabilmesi için, hakkında tutuklama veya kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunan kişinin, tutukevinden, ceza infaz kurumundan ya da gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçması gerektiği; somut olayda, sanık … hakkında, Adana 1. İcra Ceza Mahkemesince 3 aya kadar tazyik hapsi cezası verildiği ve tazyik hapsi cezasını infaz etmekte olan sanığın infaz kurumundan firar etmesi şeklinde gerçekleşen eylemi nedeni ile TCK.nun 292/1. maddesinde düzenlenen suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.”
Görüldüğü üzere Yargıtay tazyik hapsi infaz olunurken firar eden sanığın firar sayılamayacağına ve buna ilişkin olarak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine karar vermiştir.
Bu durum her ne kadar yargılamada kafa karıştırıcı bir durum gibi görülse de Yargıtay tarafından, sanığın tazyik hapsinin infazında firar etmesinin firar sayılamayacağı şeklinde yorumlanmaktadır.